Sostika Logia

 
' (5)

1. Εναι θεολογικ ακριβς να ταυτζεται να αμαρτωλ πθος με να δαμονα;

χι, πως θα φανε στη συνχεια: Τα αμαρτωλ πθη και γενικ η αμαρτα εναι το λεγμενο ηθικ κακ. Το κακ μως εναι το «μη ον», εν  ο διβολος  εναι ον, δηλαδ υπρχει ως πονηρ πνεμα.   Αν λοιπν πομε τι να πθος π. χ. η κενοδοξα  εναι νας δαμονας, ττε κποιος κακβουλος μπορε να πει τι ο διβολος δεν υπρχει, αλλ εναι προσωποποηση του κακο, και επ του προκειμνου προσωποποηση του συγκεκριμνου πθους της κενοδοξας. Προς αποφυγν λοιπν αυτο του κινδνου, καλλτερα εναι να λμε τι να αμαρτωλ πθος εναι γννημα του διαβλου και χι ο διος ο διβολος. Το πθος βρσκεται στη καρδι του ανθρπου. Αν πομε τι αυτ εναι διβολος, ττε κποιος θα πει τι λοι χουν το διβολο μσα τους. Και αν νας χει μικρ πθος, ττε ο λλος θα πει τι χει μσα του να  διαβολκι. Δεν ταυτζονται λοιπν τα πθη με τους δαμονες. Τρα στην εκφορ του λγου, αν κποιος κνει αυτ την τατιση, δεν πειρζει. Αυτς γνωρζει τι λε


2. Ο Θες μπορε να κνει τα πντα. 

Ο Θες μπορε, χι μνο να κνει να αναστηθε νας νεκρς, αλλ και να κνει ακμα να μη πεθνει νας ζωντανς. Αυτ το δλωσε ο διος ο Κριος με τα εξς λγια, «αμν αμν λγω υμν, εν τις τον λγον τον εμν τηρση, θνατον ου μη θεωρση εις τον αινα» ( Ιω. η’, 51). Ποιος τολμει να αντεπει στα λγια του Χριστο; ποιος δε δχεται τα λγια αυτ του Κυρου και διδσκει δικ του, ας προσξει πολ, μπως δχεται στω επηρεζεται, απ τον τρπο με τον οποον απντησαν οι Ιουδαοι. Τι επαν οι Ιουδαοι; « επον ουν αυτ οι Ιουδαοι· νυν εγνκαμεν τι δαιμνιον χεις. Αβραμ απθανε και οι προφται, και συ λγεις, εν τις τον λγον μου τηρση, ου μη γεσηται θαντου εις τον αινα; μη συ μεζων ει του πατρς ημν Αβραμ, στις απθανε; και οι προφται απθανον· τνα σεαυτν συ ποιες; »(Ιω. η’, 52-53).


3. Η Αποκλυψη αποκαλπτεται.


Η Αποκλυψη δεν ερμηνεεται αλλ αποκαλπτεται. σοι λνε τι την ερμηνεουν, μλλον την παρερμηνεουν. Αν πρεπε να εχε ερμηνευθε, θα την εχε ερμηνεσει ο διος ο Ιωννης και μλιστα καλλτερα απ οποιονδποτε λλον. Για τα λγια της Αποκλυψης ισχουν ιδιαιτρως τα λγια του Πτρου που επε για τα λγια του Παλου. Επε ο Πτρος, « και την του Κυρου ημν μακροθυμαν σωτηραν ηγεσθε, καθς και ο αγαπητς ημν αδελφς Παλος κατ την αυτ δοθεσαν σοφαν γραψεν ρα υμν, ως και εν πσαις ταις επιστολας λαλν εν αυτας περ τοτων, εν οις εστι δυσνητ τινα, α οι αμαθες και αστρικτοι στρεβλοσιν ως και τας λοιπς γραφς προς την ιδαν αυτν απλειαν». (Β’ Πτρ. γ’,15-16).ποιος λοιπν θλει να κνει τον ερμηνευτ της Αποκλυψης και το δσκαλο, ας προσξει ιδιατερα την παρκληση του Ιακβου, « Μη πολλο διδσκαλοι γνεσθε, αδελφο μου, ειδτες τι μεζον κρμα ληψμεθα». (Ιακ.γ’,1).

4.Τι εναι οι σχατοι χρνοι;


Οι σχατοι χρνοι, οι σχατες ημρες και η εσχτη ρα, δεν εναι ημερολογιακ μεγθη, αλλ πργματα που δεν ελγχονται με τις αισθσεις αλλ με την πστη. «στι δε πστις ελπιζομνων υπστασις, πραγμτων λεγχος ου βλεπομνων » ( Εβρ. ια, 1 ). ταν ο Ιωννης πριν δο χιλιδες χρνια λει, « Παιδα, εσχτη ρα εστ » ( Α Ιω. β, 18 ), αν εκενη η ρα που τη λει σχατη ταν ημερολογιακ, οι σημερινς ρες τι εναι; ταν ο Ικωβος πριν δο χιλιδες χρνια λει, « γε νυν οι πλοσιοι,…….. εθησαυρσατε εν εσχταις ημραις » ( Ιακ. ε,1- 3), αν εκενες οι ημρες που τις λει σχατες ταν ημερολογιακς, οι σημερινς ημρες τι εναι; ταν στο Θ Εωθιν Ευαγγλιο η φρση, « Ως επ' εσχτων των Χρνων….» που αναφρεται στην εμφνιση του Κυρου στους μαθητς Του μετ την Ανστασ Του, πριν δο χιλιδες χρνια, αν εκενοι οι χρνοι που τους λει σχατους ταν ημερολογιακο, οι σημερινο χρνοι τι εναι; Και εν οι σημερινο χρνοι ονομασθον σχατοι, οι προηγομενοι, που ονομστηκαν και αυτο σχατοι, τι ταν; Αυτ και λλα παρμοια λγονται απ σους εναι εγκλωβισμνοι στο χωροχρονικ σστημα και δε χωρον σε ικανοποιητικ βαθμ στο μγα μυστριο της πστεως, στω και αν οι διοι εναι κατ τα λλα γιοι. Η αγιτητα του βου δε συμβαδζει πντοτε με την επγνωση της αλθειας. σο για τους ημερολογιακος χρνους στους οποους ταιριζει και αναφρεται η ερτηση « πτε;», αυτο οι χρνοι εναι απατηλο, γιατ εναι τμματα του παρντος αινος, του « απατενος ». Ο Κριος στην ερτηση των Αποστλων, « ει εν τω χρνω τοτω αποκαθιστνεις την βασιλεαν τω Ισραλ; επε δε προς αυτος· Ουχ υμν εστι γνναι χρνους καιρος ους ο πατρ θετο εν τη ιδα εξουσα, » ( Πρ. α’, 6-7). Ποιος λοιπν θα διανοηθε να διαφωνσει με αυτ τα λγια του Κυρου και να διδξει δικς του διδασκαλες οι οποες ασφαλς θα εναι ψετικες;


5.Η φρση θετικ ενργεια εναι  θεολογικ σωστ;


χι τσο, γιατ, ναι μεν η θετικ ενργεια εναι καλλτερη απ την  αρνητικ, αλλ θεολογικ περισστερο ευσταθε ο χαρακτηρισμς  θεκ ενργεια. Ο Απστολος Παλος γρφει σχετικ, « ο Θες γαρ εστιν ο ενεργν εν υμν και το θλειν και το ενεργεν υπρ της ευδοκας » ( Φιλ.β’, 13).  Γιατ  λοιπν κτι που εναι θετικ, να μη λγεται θεκ, αφο    προρχεται απ το Θε; λλωστε,  « πσα δσις αγαθ και παν δρημα τλειον νωθν εστι καταβανον απ το πατρς των φτων, παρ' ω ουκ νι παραλλαγ τροπς αποσκασμα » (Ιακ. α’, 17).